Bedolven door de Vesuvius
Pompeii in 1000 graffiti
Bedolven door de Vesuvius
€ 24,90
Vertaler :
Vincent Hunink
ISBN:
9789055738243
Verschenen:
06-11-2007
Omvang:
336 pagina's
Uitvoering:
Gebonden uitgave
Leverbaar:
Direct
Inkijkexemplaar
Recensie

In: Prora, jrg.19 nr.1
"Vincent Hunink, een van de meest gerenommeerde vertalers van de lage landen, verzamelde in zijn boekje Bedolven door de Vesuvius meer dan 1000 Romeinse graffiti in Pompeii. Daarin worden zakelijke opschriften buiten beschouwing gelaten, maar focust hij vooral op inscripties uit het dagelijks leven van de Pompejanen."
Joeri Facq

In: De stem van het boek, 2013, jrg.24 nr.2

"Wie op school Latijn heeft gehad, leert uit dit boek Latijnse werkwoorden bij, die tijdens de lessen niet aan de orde kwamen, zoals futuere, pedicare en fellare. Handzaam uitgegeven, geschikt om op reis mee te nemen."
dr. K.A.D. Smelik

Gedeeltelijk in: Hermes, jrg. 12, nr. 43 (maart 2008), geheel op: www.vvlg.be
"Wie in de klassieke oudheid een stad bezocht kon niet naast de vele opschriften kijken die van op de openbare gebouwen, standbeelden en graven om de aandacht van de voorbijganger schreeuwden. Méér dan een half miljoen van deze inscripties zijn tot ons gekomen en de tekst ervan kan vandaag in de erudiete corpora waarin ze door de epigrafisten zijn verzameld en uitgegeven, gelezen worden. Vele van deze opschriften kunnen nog altijd ofwel in situ ofwel in de archeologische musea bezichtigd en ontcijferd worden. Voor de historicus van de Oudheid vormen zij een belangrijke en onvervangbare bron met informatie die niet in andere bronnen terug te vinden is.
[...]
Voor [deze uitgave] niets dan lof. De vertaling is [...] uitstekend. Hunink heeft de bloemlezing ook voorzien van een informatieve inleiding waarin de aard van deze teksten en de wijze waarop ze tot ons zijn gekomen, beknopt maar helder worden toegelicht. Vermelden we tenslotte nog dat deze bloemlezing keurig is uitgegeven in een handig formaat."
(Robert Duthoy)


In: De Groene Amsterdammer, jrg. 132, nr. 3 (18 januari 2008)
"Hoe gingen ze [de Romeinen] met hun literaire vorming om? Hoe spraken ze de woorden uit? We weten het nauwelijks. Rome zwijgt. 
In het jaar 79 werd Pompeii samen met enkele andere stadjes onder vulkanisch materiaal bedolven. Toen de stad in de achttiende eeuw werd teruggevonden, kwam een verloren gewaande wereld ineens tot leven. Niet alleen waren er schitterende fresco's en mozaïeken bewaard gebleven, ook bleken vele muren beklad te zijn met teksten die beslist niet voor de eeuwigheid bedoeld waren. Het aardige van die opschriften is dat ze een beeld van de Oudheid oproepen waar niets klassieks of verhevens aan is, in een vaak fonetisch gespeld Latijn, met een woordkeus die je bij Vergilius niet zult tegenkomen. Vincent Hunink heeft er ruim duizend verzameld en vertaald, ongeveer een tiende van het gehele corpus. Bakkers prijzen broodjes aan, verliefde jongens formuleren ontroerende hartenkreten, sukkels worden belachelijk gemaakt, en vóór alles wordt er onvoorstelbaar veel geneukt [...]. De formulering [leert] ons veel over het gesproken Latijn in de eerste eeuw en over seksuele mores, die in een aantal opzichten afweken van de onze.
Interessant is dat veel graffiti metrisch zijn en verwijzingen bevatten naar poëzie van Vergilius, Propertius en Ovidius."
(Piet Gerbrandy)


In: NBD|Biblion, 10 januari 2008
"Dit smaakvol uitgegeven boekje bevat een keus van duizend uit de 10.000 graffiti die in Pompeii zijn gevonden, vertaald en toegelicht door de bekende vertaler uit het Latijn, Vincent Hunink (bekend van zijn vertalingen van onder andere Caesar en Apuleius). Hunink heeft vooral teksten van persoonlijke aard opgenomen (begroetingen, alledaagse mededelingen, erotische en beledigende graffiti), die een mooi tegenwicht vormen tegen de bekendere Latijnse literatuur. Ze zijn geordend naar vindplaats, wat een levendig beeld geeft van wat er op de muur van een bepaald type huis stond."
(Prof. dr. E.A. Hemelrijk)


In: NRC Handelsblad, 7 december 2007
"Schrijven op muren en glazen - de Pompeianen deden het graag. [...] Zo loop je in dit boek van het ene opschrift naar het andere, van huis naar huis, van straat naar straat - alsof je door de stad zelf dwaalt. Soms tref je literaire citaten op de muren aan, heel gymnasiaal, alsof ze graag een goede indruk wilden maken op de ge?nteresseerde classici van 2.000 jaar later. Hele en halve regels van Ovidius, Horatius en Vergillius. Volgens Hunink had de goede verstaander ook in Pompe? al aan een half woord genoeg: die herkende in de letters 'CONTI' de eerste twee lettergrepen van het eerste woord ('conticuere') van de eerste regel van het tweede boek van de Aeneis. 
[...]
Het is de droom van iedere anonieme muurschrijver. Eerst eeuwenlang bewaard, onder de lava, en daarna keurig af- en overgeschreven en geboekstaafd, voorzien van vertaling. CIL-nummer, plaatsaanduiding en wetenschappelijk commentaar. Je loopt met je spuitbus op straat, ziet een kale muur, je schrijft een N en een E en een U - en dan valt de bom. In 3935 vult een geleerde uit een ander land tussen teksthaken alsnog de ontbrekende letters aan."
(Guus Middag)


In: De Volkskrant, 23 november 2007
"Graffiti heeft zelden eeuwigheidswaarde. Binnen de kortste tijd is een boodschap verouderd, of verwijderd. Dat maakt tweeduizend jaar oude graffiti vreemd.
[...]
Het is een fascinerend idee [...] een boek dat een unieke kijk biedt op het leven in antiek Pompeii.
De graffiti zijn door hun directheid vaak interessant voor moderne lezers. Als in een kamertje geschreven staat: 'Taine, ik hou zo van jou, allerzoetste van me, allerzoetste', dan is de emotie waarmee de tekst is aangebracht, direct te begrijpen. 'Als iemand zit te drinken is de rest hem worst', op de muur van een bar, is nog net zo helder als in 79 n. Chr.
Ook verschillen met onze tijd komen naar voren. Vaak waren graffiti functionele aankondigingen [...].
Zo krijgt de lezer via de graffiti 'toegang tot de gedachten en levens' van alledaagse mensen uit de Oudheid, die niet in literatuur of grafschriften worden genoemd. Een bevreemdende en vaak grappige ervaring."
(Olivier Hekster)

Aantal:
Bedolven door de Vesuvius

In het jaar 79 werd de Romeinse stad Pompeii getroffen door een vulkaanuitbarsting. Dikke lagen as- en puimsteen uit de Vesuvius bedekten de stad en begroeven haar voor eeuwen. Bij de moderne opgravingen in Pompeii trof men op muren en zuilen talloze graffiti aan, veelal ingekrast met een potscherf of een stuk ijzer. Het zijn teksten in volks Latijn, vaak obsceen en direct van toon. Voor het grote publiek is dit materiaal tot nu toe maar beperkt toegankelijk gemaakt.
In deze bijzondere bloemlezing zijn niet minder dan duizend graffiti opgenomen, in Latijn en vertaling. Er zitten echte highlights bij, zoals Vergilius-citaten en grappige teksten uit de kroeg of raadseltjes. Maar ook schunnige teksten uit bordelen en begroetings- of afscheidsteksten zijn ruim vertegenwoordigd. Officiële mededelingen en aankondigingen zijn juist tot een minimum beperkt. Het boek heeft dus een persoonlijke kleur: het laat levensechte stemmen horen van gewone Romeinse mannen en vrouwen.
Uniek aan dit boek is ook de opzet: de teksten zijn geordend naar hun vindplaats in Pompeii. Zo laat het de bonte variatie van het stadsleven zien en kan het zelfs dienen als een extra reisgids voor wie de ruïnes bezoekt. Een prachtige kans om kennis te maken met het volle leven van echte Romeinen en met hun sprankelende Latijn.

Voor wie verder wil lezen over deze uitgave: pompeii.vincenthunink.nl
www.vincenthunink.nl