"Verkiezingen onderbreken met hun openlijke gevecht om de gunst van de kiezer het normale democratische politieke proces. In die 'normale' omstandigheden zijn de machtsverhoudingen duidelijk. De regering is aan de macht, het parlement controleert de regering. Verschillende nieuwsmedia maken van dit politieke bedrijf een schouwspel en soms een spektakel." Zo opent Willem Witteveen zijn bijdrage "De kabinetsformatie als machtsspel en overgangsritueel". In de politiek onzekere situatie van vandaag de dag levert Witteveen een actuele bijdrage, gericht op het machtsspel van de formatie dat voor een goed begrip het best benaderd kan worden als was het een overgangsritueel.
We blijven in de politiek met Jan Prij en zijn bijdrage "Theedrinken als kern van het politieke". Dat hierin Job Cohen en Geert Wilders voorbijkomen, zal niemand verbazen, de een fervent 'theedrinker', de ander er met afschuw door vervuld. Maar dit 'theedrinken' is natuurlijk een voorbeeld van metaforisch taalgebruik. Dergelijk gebruik is niet zonder risico en moet aan bepaalde voorwaarden voldoen, maar Prij wil in zijn bijdrage betogen "dat de metafoor van het theedrinken allerminst soft, misleidend en misplaatst is en uitstekend kan dienen om nieuw licht op het politieke te werpen." Zoals de titel van zijn bijdrage zegt, het gaat met deze metafoor om "de kern van het politieke".
Het metafoorgebruik in de politiek is ook onderwerp van Carola Schoors bijdrage "Metafoorgebruik in veertig jaar immigratiedebat. Van oprotpremie tot kopvoddentaks". Ook hier blijven we dicht bij de actualiteit: "Wie kent niet de 'tsunami van de islamisering' en de 'kopvoddentaks' van PVV-leider Geert Wilders? In het huidige debat over immigratie spelen metaforen een belangrijke rol. Maar ook in de jaren tachtig ging het er al hard aan toe, met termen als 'deportatie' en 'oprotpremie'." Aldus Schoor, die tevens wijst op de opvallende consistentie in de denkframes die in het metafoorgebruik in veertig jaar immigratiedebat werden en worden gebruikt.
In zijn Minima Philosophica houdt Petran Kockelkoren een pleidooi voor "Radicale oppervlakkigheid". Immers: "vroeg of laat zullen we er allemaal doorheen moeten. Het moderne substantiële zelfbesef is reddeloos ondermijnd en heeft zijn langste tijd gehad."
In zijn bijdrage "Bestrijding en signalering van kindermishandeling vanuit beroepsethisch perspectief" gaat Jos Kole in op een heikele problematiek die met een zekere regelmaat de media in beroering brengt – niet altijd even genuanceerd overigens. Is het vast te stellen "wat elke goede professional in geval van kindermishandeling zou moeten doen"? Of bij een vermoeden daarvan. Hoe staat het met "het voorkomen en vroegtijdig signaleren van kindermishandeling"? Hoe zien deze vragen er uit vanuit een "breder beroepsethisch perspectief"? Duidelijk is dat professionele omgang met kindermishandeling een intrinsiek morele dimensie heeft en derhalve om beroepsethische reflectie vraagt.
Hoe zou het met de "beroepsethische reflectie" van bankiers staan? Zij leven in een wereld die staat of valt met communicatie: "De veronderstelling dat communicatie een krachtig middel is voor monetair beleid wordt zodoende vanuit verschillende kanten onderschreven", aldus Liesbeth Noordegraaf-Eelens in haar bijdrage "De kracht en kwetsbaarheid van centrale bank communicatie". Zij onderzoekt in haar artikel de wisselwerking tussen de kracht en kwetsbaarheid van deze communicatie en doet dat door de regels van de communicatie te belichten en door te bestuderen hoe de centrale banken daarop balanceren. Zijn de verwachtingen van die communicatie en de invloed ervan als middel om de het gedrag van het publiek te sturen wel reëel?
Een tweetal recensies (door Gert van Dijk en Ton Vink) besluiten het formele gedeelte van dit zomernummer van F&P in 2011.
Het VFP-katern. Zoals in het vorige nummer aangekondigd, biedt Filosofie & Praktijk met ingang van de jaargang 2011 de Vereniging voor Filosofische Praktijk (VFP) ruimte in F&P aan, als podium om met de eigen leden en de buitenwereld te communiceren. Met ingang van deze jaargang wordt er aan ieder F&P nummer derhalve een VFP-katern toegevoegd. Met de nadruk op toegevoegd. Het aantal 'F&P-pagina's' blijft gelijk. Het katern heeft een eigen redactie, onafhankelijk van de F&P redactie en is verantwoordelijk voor de inhoud van het eigen katern. Dat katern, hopelijk ook op zichzelf interessant, kan ook van nut zijn voor (aankomende) Nederlandse en Belgische filosofen.
Inhoud
Inleiding 3
De kabinetsformatie als machtsspel en overgangsritueel 5 Willem Witteveen
Theedrinken als kern van het politieke 19 Jan Prij
Metafoorgebruik in veertig jaar immigratiedebat 33 Van oprotpremie tot kopvoddentaks Carola Schoor
Minima Philosophica: Radicale oppervlakkigheid 48 Petran Kockelkoren
Bestrijding en signalering van kindermishandeling, vanuit beroepsethisch perspectief 53 Jos Kole
De kracht en kwetsbaarheid van centralebank communicatie 70 Liesbeth Noordegraaf-Eelens
Recensies: Prenatale diagnostiek, Gert van Dijk 88 Populisme ontleed, Ton Vink 91
